Antik Yunan’da Aion, ölçülen zamanın değil, başlangıcı ve sonu olmayan sonsuz zamanın simgesiydi. Kronos’un saatlerle, günlerle ve yıllarla ölçtüğü zamanın aksine Aion, zamanı bir çizgi olarak değil, kendi üzerine kapanan bir döngü olarak temsil ederdi.

Bu desen, Aion’un sonsuz döngüsünden ilhamla tasarlandı. Merkezden dışarı doğru çoğalan geometriler, birbirini takip eden formlar ve hiçbir yerde kesin olarak sonlanmayan ritim; zamanın ilerlemekten çok, sürekli yeniden başladığı fikrini taşır.

Bir başlangıç, bir son ve ardından yeniden başlayan başka bir döngü…

Aion, zamanın geçip gittiğini değil, kendisini tekrar ederek sonsuzluğa dönüşmesini anlatır.