Antik Yunan’da Daphne, nehir tanrısı Peneus’un kızı, özgürlüğüne düşkün bir periydi. Apollon’un aşkından kaçarken, kendisini ele geçirmek üzere olduğunu gördüğünde tanrılardan yardım istedi.

Dileği güzelliğini korumak değil, kendi seçmediği bir kaderden kurtulmaktı.

Peneus, kızının isteğini kabul etti ve Daphne’nin bedeni kök salmaya başladı. Parmakları dallara, saçları yapraklara, bedeni ise gövdeye dönüştü. Daphne böylece defne ağacına dönüştü.

Apollon, ona artık sahip olamayacaktı. Fakat onu unutmadı; defneyi kutsal ağacı ilan etti ve dallarından yaptığı tacı zaferin, onurun ve şiirin sembolü hâline getirdi.

Bu desen, Daphne’nin dönüşümünden ve defne ağacının antik dünyadaki anlamından ilhamla tasarlandı. Çevresine yayılan dallar, yapraklar ve doğayla bütünleşen formlar; bir kaçışın, dönüşümün ve kendi kaderini belirleme arzusunun izlerini taşır.