Antik Yunan’da Elysium, ölülerin diyarında herkese açılmayan ayrıcalıklı bir ülkeydi. Kahramanların, tanrıların sevgisini kazanmış olanların ve bazı anlatılarda erdemli ruhların vardığı; baharların hiç solmadığı, acının ve ölümün hükmünün olmadığı bir yer…

Burada zaman başka türlü akardı. Ne savaşların gürültüsü ne de dünyanın telaşı vardı. Sular durulur, bahçeler sonsuza dek çiçeklenir, hayat bir kez daha kendi en güzel hâline kavuşurdu.

Bu desen, Elysium’un tasvirlerinden ve o kusursuz bahçe fikrinden ilhamla tasarlandı. Çiçeklerle çevrili yollar, sütunlu yapılar, su ve gökyüzüne doğru yükselen bahçeler; dünyanın ötesinde kurulmuş bir huzur ülkesini resmeder.