Antik Yunan’da Lethe, yeraltı dünyasından geçen unutma nehridir. Ondan içen ruhların, geride bıraktıkları hayata dair hatıralarını; isimleri, yüzleri, aşkları ve acıları unuttuğuna inanılırdı.

Bu desen, Lethe’nin sularından ve onun temsil ettiği geçiş hâlinden ilhamla tasarlandı. Akışkan çizgiler, birbirine karışan yapraklar ve yoğun bitkisel formlar; geçmişin yavaşça çözülerek yerini yeni bir döngüye bırakmasını çağrıştırır.

Lethe’de unutmak, yalnızca bir son değildir. Geçmişten ayrılmanın ve yeni bir başlangıcın da simgesidir.

Bir hayatın geride kaldığı, yenisinin ise henüz başlamadığı o sessiz eşik…

Lethe, geçmişin silindiği değil; başka bir başlangıç için geride bırakıldığı anı anlatır.